Kwetsbare verantwoordelijkheid: ethische zorgverlening dankzij onvolmaakte zorgprofessionals


Linus Vanlaere, zorgethicus - VIVES Gezondheidszorg

Zorgdragers willen goed doen voor hen die aan hun zorg zijn toevertrouwd. Altijd, dwars door alles heen! Ze verwachten veel van zichzelf. En er wordt ook veel van hen verwacht. Soms teveel. Soms zoveel dat ze onderuit gaan. Of het streven opgeven en moedeloos worden. Of zich vastklampen aan wat zekere voldoening biedt (maar waarbij ze zich ook niet helemaal goed voelen).

Toch zijn zorgdragers ook maar mensen. Net als iedereen lopen ze aan tegen middelmatigheid. Ze worstelen met tijd(sdruk). Ze voelen soms ook antipathie. Ze raken geïrriteerd en soms zelfs kwaad door wat de zorgontvanger doet of zegt. Ze veinzen wel eens betrokkenheid en ze handelen bij momenten ook een beetje hypocriet. En het gebeurt dat ze de regels, afspraken of procedures bewust naast zich neerleggen om het te kunnen volhouden. En hé, dat mag ook… want het maakt ‘goede zorg’ voor elkaar mogelijk.

Goede zorg is dankzij die (menselijke) kwetsbaarheid – of die kwetsbare (klein)menselijkheid – mogelijk. Dat is het pleidooi van een boek van de hand van de ethici Roger Burggraeve en Linus Vanlaere. Het boek verscheen in 2013 bij LannooCampus en is intussen aan zijn vijfde druk toe.

Linus Vanlaere, verbonden aan VIVES en KULeuven stelt de hoofdlijnen van dit boek voor. Samen met hem kunnen we zoeken naar de mogelijke betekenis van hun ‘ethiek van Lambik’ voor het zorg dragen.